Η κολπική μαρμαρυγή είναι ίσως η πιο συχνή διαταραχή του ρυθμού της καρδιάς ή όπως διαφορετικά λέμε αρρυθμία. Φυσιολογικά ο ρυθμός της καρδιάς γεννιέται σε μια περιοχή του δεξιού κόλπου που λέγεται φλεβόκομβος. Στη κολπική μαρμαρυγή υπάρχουν μικρές διάχυτες εστίες που προκαλούν έναν χαοτικό ρυθμό υπερνικώντας ή όπως λέμε αναστέλλοντας τον φλεβόκομβο. Κατά την κολπική μαρμαρυγή ο κόλπος της καρδιάς συστέλλεται ακανόνιστα και χαοτικά με αποτέλεσμα μόνο λίγες συστολές να μεταδίδονται προκαλώντας τον χτύπο των κοιλιών με αποτέλεσμα η ποσότητα του αίματος που περνά από τον κόλπο στην κοιλία και την γεμίζει να μειώνεται σημαντικά (έως και 30%). Ουσιαστικά το αίμα φτάνει στους κόλπους οι οποίοι γεμίζουν αλλά λιμνάζει γιατί μόνο λίγες είναι οι συστολές που έχουν την δύναμη να το σπρώξουν στις κοιλίες. Το αποτέλεσμα πολλές φορές είναι να δημιουργούνται θρόμβοι οι οποίοι μπορούν να περάσουν στην κυκλοφορία να φράξουν μια εγκεφαλική αρτηρία και να προκαλέσουν εγκεφαλικό το οποίο αποτελεί και την πιο επικίνδυνη επιπλοκή της αρρυθμίας αυτής. Συνήθως εμφανίζεται με την μορφή μεμονωμένων επεισοδίων και μιλάμε για παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή ή σε πιο μόνιμη μορφή και μιλάμε για χρόνια. Στην περίπτωση που η αρρυθμία είναι ανθεκτική στο χρόνο και στις θεραπευτικές παρεμβάσεις την αποκαλούμε εμμένουσα.

Συνήθως ο ασθενής με κολπική μαρμαρυγή αναφέρει ακανόνιστους παλμούς με την μορφή φτερουγισμάτων και οδηγείται στον καρδιολόγο του ο οποίος διαπιστώνει την αρρυθμία στο ηλεκτροκαρδιογράφημα. Στην συνέχεια είναι σημαντικό να διαπιστωθεί ο τύπος της κολπικής μαρμαρυγής (παροξυσμική ή εμμένουσα) και αυτό γίνεται με εξέταση Holter ρυθμού 48 ωρών. Ουσιαστικά τοποθετούνται στον ασθενή ειδικά ηλεκτρόδια τα οποία καταγράφουν σε ένα δέκτη τον ρυθμό της καρδιάς του ασθενούς. Στην συνέχεια ο καρδιολόγος διαβάζει την καταγραφεί, τυποποιεί την αρρυθμία και προτείνει την κατάλληλη θεραπεία. Η διαγνωστική προσέγγιση πρέπει να ολοκληρωθεί με διαοισοφάγειο υπερηχογράφημα καρδιάς το οποίο θα αποκαλύψει τυχόν καρδιολογική αιτία αλλά και την ύπαρξη θρόμβων στο ωτίο του αριστερού κόλπου.

Αιτίες τις κολπικής μαρμαρυγής αποτελούν

• Βαλβιδοπάθειες (μιτροειδής και τριγλώχινα )
• Στεφανιαία νόσος
• Υπερλειτουργεία του θυροειδούς αδένα (υπερθυρεοειδισμός)

Η θεραπευτική προσέγγιση έχει στόχο

1. Τον έλεγχο της αρρυθμίας σε ότι αφορά τον αριθμό των παλμών με αντιαρρυθμικά φάρμακα
2. Την δυνητική επαναφορά σε κανονικό φλεβοκομβικό ρυθμό και την διατήρηση του με φαρμακευτική αγωγή
3. Την αποφυγή θρομβοεμβολικών επεισοδίων όπως το εγκεφαλικό με αντιπηκτικά φάρμακα.