Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε πώς διαβαθμίζουμε τη στεφανιαία νόσο για να καταλάβουμε την αναγκαιότητα της θεραπείας και την επικινδυνότητα της κατάστασης. Έτσι λοιπόν με βάση τον τρόπο και τον χρόνο εκδήλωσής της ή στεφανιαία νόσος κατηγοριοποιείται ως έχει. 

• Σταθερή στηθάγχη ή σταθερή στεφανιαία νόσος κατά την οποία ο ασθενής εμφανίζει τα συμπτώματα της στεφανιαίας νόσου  κατά τη διάρκεια της κόπωσης και πάντα όταν κάνει μια συγκεκριμένης έντασης κόπωση, όπως για παράδειγμα έναν έντονο περίπατο, ένα ανέβασμα σκάλας ή τρέξιμο. Χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου τύπου είναι ότι τα συμπτώματα δεν διαρκούν πάνω από 15 λεπτά και εξαφανίζονται ή ελαττώνονται σημαντικά με την παύση της κόπωσης. Σε  πιο σπάνιες περιπτώσεις τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μετά από έκθεση σε κρύο ή ακόμα μετά από ένα πλούσιο γεύμα. Όπως βλέπουμε η εκδήλωση ποικίλει και είναι πολλά αυτά τα οποία θα πρέπει να μας προβληματίσουν. 

• Ασταθής στηθάγχη ή ασταθής στεφανιαία νόσος. Έτσι αποκαλούμε την στεφανιαία νόσο που εκδηλώνεται τους τελευταίους 3 μήνες ενώ πριν ο άρρωστος δεν είχε κανένα σύμπτωμα. Τα συμπτώματα διαρκούν πάνω από 15 λεπτά και κατά την διάρκεια της κρίσης μπορεί να παρουσιασθεί αλλαγή στο ηλεκτροκαρδιογράφημα που είναι η εξέταση που ελέγχει την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς και που κατά κανόνα αλλάζει όταν η καρδιά δεν δέχεται αίμα λόγω της απόφραξης των αγγείων, αλλά ακόμα και αύξηση των επιπέδων των καρδιακών ενζύμων στο αίμα τα οποία ανεβαίνουν όταν παρατηρείται έστω και μικρή καταστροφή ή νέκρωση του καρδιακού μυός (αύξηση τροπονίνης). Η ασταθής στηθάγχη είναι μια πολύ σοβαρή κατάσταση και αποτελεί συχνά τον προθάλαμο εμφράγματος και πρέπει να αντιμετωπιστεί το συντομότερο δυνατό. 

• οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. είναι η πιο επικίνδυνη εκδήλωση μιας σοβαρής στεφανιαίας νόσου και κατά κανόνα προκαλείται από την ολική απόφραξη ενός ή περισσοτέρων στεφανιαίων αγγείων λόγο δημιουργίας θρόμβου. Προκαλεί καταστροφή μικρού ή μεγάλου μέρους του καρδιακού μυός ανάλογα από το αποφραγμένο αγγείο και μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη της καρδιακής λειτουργίας και στη χειρότερη των περιπτώσεων στον θάνατο του ασθενούς. Στην περίπτωση του εμφράγματος ο ασθενής αισθάνεται έναν έντονο πόνο στο πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα ο οποίος μπορεί να διαχέεται στο αριστερό χέρι ή στη σιαγόνη, στην πλάτη ή ακόμα και στο στομάχι συνοδευόμενος από έντονη εφίδρωση πολλές φορές δύσπνοια ή και ακόμα από αίσθημα επικείμενου θανάτου. Είναι μια πολύ επικίνδυνη για την υγεία του του ασθενούς κατάσταση και πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις όπου ο ασθενής μπορεί να περάσει έμφραγμα χωρίς να προκαλέσει ιδιαίτερη βλάβη στον καρδιακό μυ ή ακόμα χωρίς ο ασθενής να αντιληφθεί ότι το εχει περασει και το οποίο θα φανεί στις εργαστηριακές εξετάσεις που θα κάνει σε ένα τσεκ απ όπως το καρδιογράφημα ή το υπερηχογράφημα καρδιάς. Χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι οι διαβητικοί ασθενείς οι οποίοι πάσχουν από τη λεγόμενη διαβητική νευροπάθεια  που τους κάνει ανεκτικούς στον πόνο. Εάν εκδηλώσει έμφραγμα ο ασθενής πρέπει επειγόντως να μεταφερθεί στο νοσοκομείο όπου διαπιστώνεται αύξηση των καρδιακών ενζύμων και αλλαγές στο ηλεκτροκαρδιογράφημα. Η αντιμετώπιση του εμφράγματος πρέπει να είναι άμεση και αποτελεσματική στο μικρότερο δυνατό χρόνο. Η πιο συνήθης αντιμετώπιση είναι η πραγματοποίηση επείγουσας στεφανιογραφίας και αγγειοπλαστική στο θρομβωμένο αγγείο.

• αιφνίδιος θάνατος. Δυστυχώς αποτελεί το 20% των εκδηλώσεων της στεφανιαίας νόσου.